Najbliższe imprezy - Karkonosze i okolice:

Legenda o Złotym drzewie z Jagniątkowa

Od wieków krążyły w Karkonoszach opowieści o potężnym drzewie, całym ze złota, które rosło gdzieś w górach. Drzewo to poszukiwane było przez wielu śmiałków zapuszczających się w najdziksze miejsca karkonoskiej głuszy. Wszystkie jednak wysiłki były podejmowane nadaremnie. Nikomu nie udało się go odszukać. Tymczasem drzewo to trafione zostało pewnego razu przez piorun i rozbite w drobny pył, który spłynął do karkonoskich potoków i tam osiadł. Jednak w skałach pozostał ukryty pień tego drzewa, od którego rozchodziły się na wiele metrów złote korzenie. Gdy ludzie odkryli, iż karkonoskie potoki zawierają złoto w postaci piasku, przestali poszukiwać ukrytego drzewa, a zajęli się płukaniem złotonośnych potoków. Szybko też wypłukali z wody całe znajdujące się w nich złoto. Był jednak pewien biedny chałupnik , czyli taki chłop, który posiadał jedynie chałupę, lichą zresztą bardzo, bez własnego gruntu pod uprawę, i utrzymywał się tylko z pracy najemnej, On jeden nie przestawał poszukiwać tajemniczego złotego drzewa. A działo się to około 300 lat temu . pewnego razu jego poszukiwania uwieńczone zostały sukcesem. W czarnym Kotle Jagniątkowskim odkopał w ziemi jeden z korzeni złotego drzewa. Korzeń ten był tak gruby, jak wał koła we młynie, który pracował w Jagniątkowie. Radość chłopa była wielka, lecz krótka. Uświadomił sobie bowiem, że nie posiada tyle sił i odpowiednich środków , aby samemu podjąć się wydobycia tak ogromnej żyły złota, stanowiącej jedną całość. Nie mógł też tego robić legalnie, bo prawo głosiło , że wszystko co znajduje się w ziemi, należy do jej właściciela, czyli dziedzica sobieszowskiego pałacu. Rad nie rad udał się chłop na pański dwór. Początkowo nie chciano go wpuścić na pokoje, ale gdy wreszcie wyjawił, z jaką przychodzi nowiną, zaprowadzono go natychmiast przed pańskie oblicze. Ucieszył się dziedzic z tak radosnej wieści, zwłaszcza, że karta mu ostatnio nie szła i długów sporo narobił wśród sąsiadów i to na sumy nie małe. Chłop obiecał, ze wskaże miejsce, gdzie złoto znalazł jednak pod warunkiem, że jemu właśnie przypadnie kierownictwo robót wydobywczych i oczywiście odpowiedni udział w zyskach z całego przedsięwzięcia. Obiecał mu to dziedzic i jeszcze tego samego dnia udali się obaj w góry. Chłop bezbłędnie prowadził pana do miejsca, gdzie znalazł złoto. Za nim zaś podążali ukryci słudzy pańscy, którzy potajemnie znaczyli całą drogę nacięciami na drzewach. Gdy przybyli na miejsce, chłop odsunął darń i pokazał ogromny korzeń dawnego złotego drzewa, a dziedzicowi aż dech zaparło z wrażenia, bo pojął, że będzie najbogatszym człowiekiem nie tylko na Śląsku, ale i w całym państwie. Nie miał też w ogóle zamiaru dzielić się złotem z przygłupim chłopem, który go tu przyprowadził. Dał też zaraz znać swoim sługom, aby wyszli z ukrycia, a następnie polecił im pobić i przepędzić naiwnego chałupnika. Pan zadowolony z takiego obrotu sprawy, postanowił powierzyć wykopanie złotego korzenia swemu zaufanemu słudze. Oznaczywszy też dokładnie miejsce skarbu, wrócił czym prędzej do pałacu, gdyż na dworze, zaczynało się już ściemniać. Jednak gdy nazajutrz wyruszył z robotnikami, aby wydobyć korzeń, nie mógł odnaleźć doń drogi. Krążył po lesie, szukał pozostawionych na drzewach znaków , lecz te urywały się nagle lub prowadziły jednocześnie w kilka miejsc z których zresztą żadne nie kryło upragnionego korzenia. Poszukiwania te trwały jeszcze przez cały tydzień, ale nie przyniosły żadnych rezultatów. Korzeń zniknął bezpowrotnie. Fakt zniknięcia tego korzenia nie był przypadkowy. Stało się to za sprawą sponiewieranego i oszukanego chałupnika z Jagniątkowa, który nie mógł pogodzić się z doznaną krzywdą. Dlatego też w swoim wielkim upokorzeniu i żałości, choć nie był czarownikiem , zaklął i zaczarował miejsce , w którym znajdował się złoty korzeń , tak iż nikt już odtąd nie mógł go odnaleźć. Inni, którzy dowiedzieli się później o całym zdarzeniu , twierdzili wprawdzie, że chałupnik nocą porobił w lesie liczne znaki na drzewach , dokładnie takie same , jakie uczynili słudzy podstępnego dziedzica. Dlatego też szlachcic ten nie był w stanie trafić na właściwe miejsce , zwłaszcza że umysł zamroczony miał żądzą zysku. Złoty korzeń spoczywa więc nadal pod ziemią, gdzieś w Czarnym Kotle. Czeka tam na człowieka, który okaże się na tyle mądrym, by uwierzyć starym podaniom, na tyle odważnym, by wyruszyć samotnie na poszukiwania skarbu, i na tyle uczciwym, by dostąpić łaski jego ponownego odkrycia.

...Legendę zaczerpnięto z publikacji "Legendy i podania Jeleniej Góry"- Ivo Łaborewicz

Atrakcje - Park miniatur Kowary - Karkonosze

Park Miniatur Dolnego Śląska w Kowarach (Karkonosze) - stworzony został przez Mariana Piaseckiego w 2003 r. U tworzony jest w dolnej części miasta Kowary (Karkonosze) na terenie słynnej fabryki dywanów. Gdy jest ciepło można oglądać ekspozycje w niewielkim parku ze stawem, zimą schowane zaś są w pracowni stylowo urządzonej razem z kawiarenką, kominkiem oraz stylowymi meblami. Odwiedzając to ciekawe miejsce mamy możliwość zapoznania się z pałacami, starówkami oraz dolnośląskimi kościołami. W swojej kolekcji pan Marian Piasecki posiada już :pałac z Mysłakowic (letnia rezydencja królów pruskich-obecnie szkoła), znany wszystkim kościółek Wang z Karpacza, pałac z Łomnicy, starówkę Jeleniej Góry oraz Lubomierza, pałac z Bożkowa, dom Gerarda Hauptmana z Jagniatkowa oraz schronisko ?Szwajcarka? z gór Sokolich. . Wszystkie budowle przedstawione są w tej samej skali 1:25. Modele wykonane są nowoczesną technologią co dało twórcom możliwość odtworzenia nawet najmniejszych szczegółów. Po parku oprowadza nas sam pomysłodawca opowiadając ciekawostki o zabytkach oraz zapewniając nas ,że kolekcja cały czas będzie się powiększała o nowe modele.