Jelenia Góra - Karkonosze

Początki miasta Jelenia Góra zaczynają się w czasach piastowskich, a legenda przypisuje jego założenie Bolesławowi Krzywoustemu w 1108 roku. Pierwsza zapisana wzmianka jest w księdze pochodzącej dopiero z roku 1281,w której został wymieniony jeleniogórski proboszcz. Następnych zapisów w księgach dokonano ,gdy ówczesnych mieszkańców w 1288 r nazwano mieszczanami. Jelenia Góra dostała wtedy status pierwszego miasta w Kotlinie Karkonoskiej. Dzięki położeniu na dobrych szlakach europejskich zaczął się świetnie rozwijać handel. Dzięki temu miasto zdobyło dość znaczną pozycję w gospodarce regionalnej, co trwa do dzisiejszego dnia.

Około XIV w Jelenią Górę przejęli Książęta Jaworsko - Świdniccy. Miasto dość dobrze się dzięki temu rozwinęło. Książeta otoczyli gród murami obronnymi. Mieszczanie dostali zaś przywileje.

Kiedy Książeta Jaworsko-Świdniccy nie mają już następców, ród wymiera ,a miasto oraz całe księstwo przechodzi w roku 1392 pod panowanie czeskie. Zasiadający na czeskim tronie Jagielończycy dają jeleniogórzanom wolną rękę w podejmowaniu decyzji oraz zezwalają na bicie własnej monety. Następnie w 1519 r miasto dostaje przywilej corocznych jarmarków trwających do dnia dzisiejszego.

W drugiej połowie XVI w. w mieście i okolicach rozwija się produkcja płócien lnianych zwanych woalami. Handel produktami okazuje się dla miasta złotym zyskiem. Niestety wszystko co dobre szybko się kończy. W 1618 roku rozpoczyna się wojna 30 letnia przerywająca dobry handel miasta.

Po wojnie Jelenia Góra staje się jednym z bogatszych miast na Śląsku. Miejscowi kupcy zakładają zrzeszenie Konfraterii Kupieckiej i zajmują się eksportem wyrobów do innych krajów ,a z czasem także do Ameryki. Wszystko to zostaje przerwane w 1742 r poprzez zbrojne wcielenie Śląska do państwa Pruskiego. Produkcja przez Anglików tańszych wyrobów powoduje całkowity upadek tkactwa w Jeleniej Górze.

W XIX w rozwija się w Jeleniej Górze turystyka. Miasto jest coraz chętniej odwiedzane przez ludzi. Zaczyna działać gastronomia i hotelarstwo. Na wysoką skalę rozpoczyna się produkcja pamiątek oraz żywności. W 1866 i 67 r do Jeleniej Góry doprowadzono po raz pierwszy linie kolejowe, co umożliwia turystom lepszy przyjazd do miasta.

Zabytki Jeleniej Góry:

Ratusz:
W Jeleniej Górze nie ma jako takiego rynku, więc taką role pełni zamiast niego Plac Ratuszowy.
Kiedyś prostokątny rynek był w centrum ulokowanym między rzekami Kamienna i Bobrem. Jego dłuższa strona biegła wzdłuż drogi z Gryfowa do Bolkowa. Kiedyś od strony południowej rozdzielała go droga z Cieplic.
W środku placu znajdowały się urządzenia służące do handlu. Od południa postawione były tzw. ławy chlebowe, w następnej kolejności jatki mięsne, ławki rzemieślnicze, oraz garkuchnia. Po stronie północnej były ustawione: winiarnia, postrzygalnia sukna oraz waga. Najważniejszym obiektem w mieście był ratusz. Pierwsza taka budowla stanęła w rynku w pierwszej połowie XV wieku, ale nie w centrum, tylko w narożniku pierzei. Na środku rynku nowy ratusz postawiono w XVI wieku, ale budynek spłonął. Został odbudowany, ale spłonął ponownie w 1634 roku. Następna odbudowa trwała do 1686 roku. W 1739 roku zawaliła się wieża budynku, co zmusiło władze miasta do rozbiórki całej budowli. Na jej miejscu, w latach 1744 - 1749, wzniesiono obecny ratusz.

Neptun w Sudetach:
Fontanna, która stoi do dnia dzisiejszego na Jeleniogórskim rynku ,została postawiona w zamian studni. Najprawdopodobniej pochodzi z I poł. XVIII w.
Z kamiennego okręgu wyrasta postać boga mórz Neptuna otoczonego dwoma delfinami. Po za małymi zdobieniami fontanna nie zmieniła prawie swojego wyglądu przez lata. W ciągu ostatniego czasu została odrestaurowana. Wiele osób zastanawia się skąd się wziął Neptun w Jeleniej Górze. Najprawdopodobniej został postawiony jako symbol związku miasta z ośrodkami zamorskimi, do których kupcy jeleniogórscy wysyłali swoje towary.

Teatr Norwida:
Pierwszy budynek był stosowany jako miejsce imprez mieszczańskich, w którym znajdowała się winiarnia, działały towarzystwa artystyczne, była scena i widownia. Do miasta zaczęły przyjeżdżać grupy artystyczne, które zaczęły przedstawiać sztuki. Z czasem miasto zapragnęło własnego teatru i tym sposobem zaczęto zbierać na ten cel fundusze. Projekt teatru sporządził znany architekt Alfred Daehmel. Wystawiono okazały gmach, który mógł pomieścić około 800 osób, a w razie potrzeby ich liczbę można było powiększyć do 1200. Szóstego października 1904 roku uroczyście poświęcono budynek. Od 1968 roku zaczęto organizować Jeleniogórskie Spotkania teatralne. W 1973 roku dyrektorem teatru została Alina Obidniak. Rok później nadano mu imię Norwida. Obecnie teatr Norwida połączono z Jeleniogórskim Teatrem Animacji.